Po raz kolejny będziemy mieli okazję ofiarować w sposób szczególny nasze intencje do Matki Bożej Piotrkowskiej. Już jutro podczas nowenny po Mszach Świętych o 8:30 i 19:00 zostaną one wyczytane i przedstawione Maryi. Jak zawsze zachęcamy do wysyłania swoich próśb i podziękowań za pomocą naszej Księgi Intencji.

To jak dziś widzimy ten cudowny obraz zawdzięczamy pracy wielu ludzi.

Obraz był kilkakrotnie odnawiany. Istotną była restauracja przeprowadzona przez Danutę Majdę w 1968 oraz przez Ewę Marxen-Wolską i Jerzego Wolskiego w 2003 roku. Dokładny stan obiektu w roku 1968 znany jest dzięki dokumentacji powstałej w związku z przeprowadzoną wówczas konserwacji. Na całej powierzchni obrazu, a zwłaszcza w tle i karnacji, konserwatorzy dostrzegli liczne retusze przechodzące w lokalne przemalowania. Farba, którą położono szorstko i grubymi warstwami, pociemniała. Miejsca, w których oryginalna powłoka malarska uległa wykruszeniu wypełniono retuszami, jednak przed ich położeniem ubytków nie wypełniono kitem. Zamiast tego kładziono farbę grubymi warstwami, ta natomiast pod wpływem wysychania popękała, tworząc charakterystyczne łuski. Miedziane podłożone w skutek wbijania weń gwoździ uległo pofalowaniu i wybrzuszeniu. Miejsce połączenia dwóch elementów blachy, która tworzy podobrazie uległo odspojeniu. Wszystkie omówione wyżej mankamenty dawały wrażenie silnego destruktu.

Szczegółowe badania struktury dzieła pozwoliły na szereg istotnych ustaleń. Dowiedziono, że występująca w wielu miejscach wizerunku ciemnobrązowa warstwa składa się z czerwieni żelazowej z dodatkiem węgla drzewnego, natomiast warstwę żółtą tworzy złoto płatkowe. Kolor białego metalu uzyskano za pomocą srebra płatowego. Obraz ma czerwony podkład (pulment), warstwę śladowo zachowanego czerwonego laserunku, warstwę podkładu o barwie żółtobrązowej (pulmentu) i warstwę zielonawą, będącą wynikiem korozji miedzi. Kolor szaroniebieski występujący na powierzchni płaszcza Madonny uzyskano ze smalty i bieli ołowianej, zaś warstwę intensywnego błękitu tworzy lazuryt. Analiza warstwy przezroczystej o zabarwieniu żółtym pozwoliła określić, że jest to werniks. Poddana badaniom warstwa zaprawy o szarym zabarwieniu jest komponentem bieli ołowianej z dodatkiem węgla drzewnego.

Dalszy ciąg historii renowacji już za tydzień.

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.