Przybywamy do Matki Bożej, żeby podziękować za wszystkie dary i łaski, ale z pewnością też po to, żeby zawierzyć jej te najtrudniejsze sprawy naszej ojczyzny, licząc, że ona będzie najlepiej wiedziała, co z nimi zrobić bo, Twa godność i chwała przechodzi wszelkie stworzenie a ponad Anioły Twoja dostojność.

Cudowny obraz Matki Bożej Piotrkowskiej

Maryja przewyższa w godności wszystkie stworzenia. Posiada władzę królewską, dzięki której rozdaje owoce odkupienia dokonanego przez Chrystusa. Jest Królową o niewyczerpalnej skuteczności wstawienniczej u Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego.

Jej królewska władza nie powinna jednak „być pojmowana na zasadzie analogii do nowoczesnego życia politycznego. Królewska godność Maryi jest rzeczywistością ponadziemską”, którą należy rozumieć w sposób analogiczny do królewskiej godności Chrystusa. „Chrystus jest Królem nie tylko dlatego, że jest Synem Boga, ale również dlatego, że jest Odkupicielem. Maryja jest naszą Królową .

Stojąc w bólu u stóp krzyża naszego Pana Jezusa Chrystusa, przyczyniła się do uwolnienia rodzaju ludzkiego z jarzma grzechu. Dlatego Ona też zasłużyła na to, by nad nami królować. Królewska godność Maryi zasadza się na jej macierzyńskim udziale w królewskiej godności Chrystusa i współpracy w dziele naszego odkupienia.

Niezrównana godność Maryi nie oddala Jej od nas. Królowanie nad niebem i ziemią pozwala Jej być zawsze blisko ludzi i otaczać ich opieką. Maryja zna wszystko, co dzieje się w naszej codzienności i z macierzyńską miłością podtrzymuje nas w doświadczeniach życia. Jako Królowa Maryja cieszy się uzyskaną od Boga mocą wyzwalania świata od jego nieszczęść oraz mocą doprowadzania ludzi do chrześcijańskiej dojrzałości i do nieba.

Zapraszamy po raz kolejny do kontynuacji lektury o malarzu obrazu Pani Piotrkowskiej. Dziś przedstawiamy historię o wykładach w szkole naszego bohatera.

Wykłady z teologii w Warszawie podjął Jan z Szamotuł. Ich fundamentem miał być kurs prowadzony przez o. Benedykta Gąsiorka. Kapituła w Warcie w 1588 roku wprowadziła w Kazimierzu studium filozofii. W 1591 roku przeniesiono je do Kościana, a studium teologii umieszczono w Wilnie i w Poznaniu. W 1594 roku wspomniany Gąsiorek zorganizował studium teologii w Lublinie.

Obradująca w 1608 roku w Poznaniu kapituła prowincjalna ustaliła, że w Krakowie, Wilnie i Poznaniu będzie wykładana teologia (dogmatyczna i moralna), w Lublinie, Bydgoszczy, Kazimierzu, Samborze i Warcie filozofia, w Warszawie i we Lwowie kazuistyka, a w Opatowie i w Tarnowie tzw. humaniora. O dopuszczeniu poszczególnych braci studentów do święceń decydowali lektorzy. Ośrodki kształcenia były z różnych powodów często przenoszone z miejsca na miejsce.

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.