Przedobre Twoje oczy o Mario na mnie zwróć!

Początek pieśni do Matki Bożej Piotrkowskiej ,, Przedobre Twoje oczy”

Tak jak śpiewamy w znanej pieśni do naszej Matki, tak jutro pragniemy Ją o to poprosić, aby wysłuchała nasze modlitwy i zaniosła przed Boży tron. Szczególnie uczynimy to podczas cotygodniowej nowenny po Mszach Świętych o godzinie 8:30 i 19:00.

Jak zawsze zachęcamy do wysyłania swoich próśb i podziękowań przez naszą Księgę Intencji, natomiast intencję Eucharystii do Pani Piotrkowskiej można złożyć w zakrystii u br. Cherubina przed godziną 19:00.

Cechy wizerunku.

Ujęcie zaproponowane przez bernardyńskiego malarza jest statyczne. Nie widzimy w nim zbyt wyrazistej ekspresji, cechy tak znamiennej dla wielu obrazów o treści maryjnej, powstałych w okresie średniowiecza, zestawiających postać Madonny zwłaszcza ze scenami pasyjnymi. Oblicza Matyi i Chrystusa podobnie jak w ikonach, skierowane są ku widzowi, a oczy Bogurodzicy wpatrują się w niego skupiając jego uwagę i przenikając go do głębszych pokładów osobowości. Choć obecność złota w porównaniu do malarstwa ikonowego jest znikoma, to jednak posłużono się nim do wykończenia lamówek szat Maryi i Dzieciątka, a także do kurdybanu stanowiącego tło przedstawienia. Do wschodnich elementów należy więc niewątpliwie samo ujęcie i typ przedstawienia.

Mimo wymienionych cech wizerunek posiada w znaczniejszej mierze znamiona malarstwa zachodniego.

Przedmiotem uwagi należy uczynić w pierwszej kolejności tło obrazu pokryte rytmicznie zakomponowanymi motywami roślinno – geometrycznymi. W tym tle trudno znaleźć analogie do istotnej, ściśle religijnej symboliki zawartej w klasycznych ikonach bizantyńskich. Złoto nie stanowi źródła blasku symbolizującego rzeczywistość nadprzyrodzoną, świat aniołów i świętych, lecz przypomina raczej dekoracyjną kotarę pomnażającą wizualny splendor zaaranżowany w obrębie pierwszego planu jednolicie traktowanej sceny. Kotara, z rytmicznie potraktowaną dekoracją, stanowi raczej dalekie echo motywów zdobiących tła tablicowych obrazów w ołtarzach szafiastych znanych na terenie Polski średniowiecznej. Koncepcje takie realizowano zwłaszcza w 2 poł. XV i na początku XVI wieku.

Szlachcic przejrzał!

Podczas zjazdów szlacheckich w XVII wieku do Piotrkowa przybywali dostojni goście królewscy. Jednym z nich był szlachcic niewidomy od urodzenia. Za każdym razem składał ofiarę na Mszę Święta z prośbą, aby mógł zobaczyć świat przed śmiercią. 8 grudnia w Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP odprawiono kolejną Eucharystie w tej intencji. Pani Piotrkowska otworzyła mu oczy, aby mógł bezpiecznie powrócić do swojego domu po tej uroczystości, gdzie po paru dniach od powrotu zmarł.

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.