Przedobre Twoje oczy o Mario na mnie zwróć!

Początek pieśni do Matki Bożej Piotrkowskiej ,, Przedobre Twoje oczy”

Tak jak śpiewamy w znanej pieśni do naszej Matki, tak jutro pragniemy Ją o to poprosić, aby wysłuchała nasze modlitwy i zaniosła przed Boży tron. Szczególnie uczynimy to podczas cotygodniowej nowenny po Mszach Świętych o godzinie 8:30 i 19:00.

Jak zawsze zachęcamy do wysyłania swoich próśb i podziękowań przez naszą Księgę Intencji, natomiast intencję Eucharystii do Pani Piotrkowskiej można złożyć w zakrystii u br. Cherubina przed godziną 19:00.

Cechy wizerunku.

Ujęcie zaproponowane przez bernardyńskiego malarza jest statyczne. Nie widzimy w nim zbyt wyrazistej ekspresji, cechy tak znamiennej dla wielu obrazów o treści maryjnej, powstałych w okresie średniowiecza, zestawiających postać Madonny zwłaszcza ze scenami pasyjnymi. Oblicza Matyi i Chrystusa podobnie jak w ikonach, skierowane są ku widzowi, a oczy Bogurodzicy wpatrują się w niego skupiając jego uwagę i przenikając go do głębszych pokładów osobowości. Choć obecność złota w porównaniu do malarstwa ikonowego jest znikoma, to jednak posłużono się nim do wykończenia lamówek szat Maryi i Dzieciątka, a także do kurdybanu stanowiącego tło przedstawienia. Do wschodnich elementów należy więc niewątpliwie samo ujęcie i typ przedstawienia.

Mimo wymienionych cech wizerunek posiada w znaczniejszej mierze znamiona malarstwa zachodniego.

Przedmiotem uwagi należy uczynić w pierwszej kolejności tło obrazu pokryte rytmicznie zakomponowanymi motywami roślinno – geometrycznymi. W tym tle trudno znaleźć analogie do istotnej, ściśle religijnej symboliki zawartej w klasycznych ikonach bizantyńskich. Złoto nie stanowi źródła blasku symbolizującego rzeczywistość nadprzyrodzoną, świat aniołów i świętych, lecz przypomina raczej dekoracyjną kotarę pomnażającą wizualny splendor zaaranżowany w obrębie pierwszego planu jednolicie traktowanej sceny. Kotara, z rytmicznie potraktowaną dekoracją, stanowi raczej dalekie echo motywów zdobiących tła tablicowych obrazów w ołtarzach szafiastych znanych na terenie Polski średniowiecznej. Koncepcje takie realizowano zwłaszcza w 2 poł. XV i na początku XVI wieku.

Szlachcic przejrzał!

Podczas zjazdów szlacheckich w XVII wieku do Piotrkowa przybywali dostojni goście królewscy. Jednym z nich był szlachcic niewidomy od urodzenia. Za każdym razem składał ofiarę na Mszę Święta z prośbą, aby mógł zobaczyć świat przed śmiercią. 8 grudnia w Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP odprawiono kolejną Eucharystie w tej intencji. Pani Piotrkowska otworzyła mu oczy, aby mógł bezpiecznie powrócić do swojego domu po tej uroczystości, gdzie po paru dniach od powrotu zmarł.

Komentarze zamknięte, ale trackbacks i пингбэков otwarte.