Jeszcze niedawno zasiadaliśmy przy wigilijnym stole. Był opłatek, którym łamaliśmy się z najbliższymi, były życzenia, które składaliśmy sobie nawzajem, a już jutro będziemy mieli po raz kolejny okazję przeprosić Nowonarodzonego Jezusa w Sakramencie Pokuty w dzień, w którym Kościół obchodzi wspomnienie Jego imienia.

Nie ma Bożego Narodzenia bez wiary. Aby rozpoznać obecność „Boga z nami” i pozwolić Mu działać w naszym życiu, trzeba mieć coś z postawy pasterzy. Przede wszystkim postawę opartą na prostocie i wierze. Oni pierwsi uwierzyli że Dziecię w żłobie jest oczekiwanym Mesjaszem, Odkupicielem świata. Skoro tylko dotarła do nich niezwykła wiadomość: „dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan” (Łk 2,11), „z pośpiechem” wyruszyli w drogę.

To, co usłyszeli było dla nich tak ważne, że wyruszyli bez najmniejszej zwłoki. Z pewnością popychała ich także ciekawość, ale przede wszystkim poruszenie wielką sprawą, która została ogłoszona właśnie im, ludziom małym i nieznaczącym. Pasterze uczą nas stawiania Boga na pierwszym miejscu. Uczą nas wewnętrznej wolności, zdolnej oddalić na drugi plan inne zajęcia – choćby nie wiem jak były ważne – aby pójść do Pana Boga, pozwolić Mu wejść w nasze życie (Benedykt XVI, Homilia w czasie Pasterki 2009).

Dzisiaj dla tak wielu ludzi sprawy Boże przestały być ważne. W spisie rzeczy najważniejszych Bóg często znajduje się na szarym końcu. Dzisiaj wielu chrześcijan ma kłopoty z prawdą o Bogu bliskim. Trudno przychodzi im pogodzić się z przekraczającą wszelkie wyobrażenia bliskością Boga.

Wspomnienie najświętszego imienia Jezus niesie nam przesłanie nadziei.

Gdy bowiem brakuje nam słów na modlitwie, gdy ogarnia nas niepokój, pustka, zniechęcenie, gdy czujemy się zagubieni i niezdolni do obcowania z Bogiem – święte imię Jezus jest naszym ratunkiem. Powtarzane ufnie i z prostotą, staje się niezawodną modlitwą. Jak wielu ratowało swe życie krzycząc w chwili zagrożenia JEZU RATUJ! Z ilu ust codziennie szeptana modlitwa Koronki do Bożego Miłosierdzia wraz ze słowami: JEZU UFAM TOBIE! Litania do Świętego IMIENIA JEZUS…

To Imię…. wymawiane ze czcią i miłością… Imię ukochanej Osoby… Tak więc nie samo imię Jezus jest kluczem. ON jest nim, a którego imię: wypędza złe duchy (np. Mk 9,38; Dz 16,18), które czyni cuda (np. Mk 9,39; Mt 7,22; Dz 3,16), imię, w które będzie głoszone nawrócenie wszystkim narodom (Łk 24,47), w którym narody nadzieję pokładać będą (Mt 12,21), imię, które gwarantuje spełnienie wszystkich próśb (J 14,13n;) i które wreszcie wzywane będzie gwarantem zbawienia wiecznego (Jl 3,5; Dz 2,21; Rz 10,13)

Często jednak wolimy mieć do czynienia z Bogiem dalekim, stojącym w bezpiecznej od nad odległości, z Bogiem, który za bardzo nie wtrąca się w nasze sprawy. Także nam marzy się czasem Zbawiciel potężny, jakiegoś rodzaju mag, który za jednym pociągnięciem rozwiąże definitywnie wszystkie nasze trudności.

Cześć i zaufanie oddawane Boskiemu Sercu jest wynagrodzeniem Jezusowi za Jego wielką Miłość do człowieka, którą przypieczętował na krzyżu. Szczególną postacią związaną z tym kultem  jest Św. Małgorzata Maria Alacoque urodzona we francuskiej rodzinie szlacheckiej 22 lipca 1647 roku,  która  doznała cudownych objawień Najświętszego Serca Pana Jezusa. W wieku 24 lat wstąpiła do klasztoru sióstr Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny /wizytek/ w Paray le Monial. W klasztorze doświadczała wielu łask mistycznych. Objawienia, jakich dane jej było doznać, zapisała w „Pamiętniku duchowym”. 

Jezus Chrystus kilkukrotnie ukazywał się św. Małgorzacie Maria Alacoque z Sercem na piersiach przebitym i opasanym cierniową koroną, z którego wytryskują płomienie miłości, a w ich centrum jest krzyż. Te objawienia trwały w latach: 1673-1675.  Podczas objawień Chrystus zapewniał ją o nieskończonym Jego Miłosierdziu dla ludzi. Wyraził pragnienie, by siostra Małgorzata Maria upowszechniała nabożeństwo do Jego Serca. Jej zadanie polegało na uświadomieniu ludziom konieczności zadośćuczynienia i wynagradzania Jezusowi za nasze grzechy. Do najważniejszego z objawień doszło 19 czerwca 1675 r., w oktawie Bożego Ciała. Św. Małgorzata Maria klęczała przed Najświętszym Sakramentem, kiedy ujrzała Pana Jezusa. Odsłonił On swe Serce i powiedział:

 „Oto Serce, które tak bardzo umiłowało ludzi, że niczego nie szczędziło, aż do wyczerpania i wyniszczenia się, by im dać dowody swej miłości. A w zamian od większości ludzi doznaję tylko niewdzięczności przez nieuszanowania i świętokradztwa, przez oziębłość i pogardę, z jaką się odnoszą do Mnie w tym Sakramencie miłości”. 

Pan Jezus zażądał ustanowienia święta ku czci Jego Serca w pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała oraz odprawiania specjalnego nabożeństwa. Wiernym, którzy będą oddawać cześć Jego Boskiemu Sercu, obiecał wiele łask – czyli tzw. obietnice Serca Jezusowego. Zebrano je w 12 obietnic:

  • 1. Dam im wszystkie łaski potrzebne w ich stanie.
  • 2. Zgoda i pokój będą panowały w ich rodzinach.
  • 3. Będę ich pocieszał we wszystkich ich strapieniach.
  • 4. Będę ich bezpieczną ucieczką za życia, a szczególnie przy śmierci.
  • 5. Wyleję obfite błogosławieństwa na wszystkie ich przedsięwzięcia.
  • 6. Grzesznicy znajdą w mym Sercu źródło nieskończonego miłosierdzia.
  • 7. Dusze oziębłe staną się gorliwymi.
  • 8. Dusze gorliwe dojdą szybko do wysokiej doskonałości.
  • 9. Błogosławić będę domy, w których obraz mego Serca będzie umieszczony i czczony.
  • 10. Kapłanom dam moc kruszenia serc najzatwardzialszych.
  • 11. Imiona tych, co rozszerzać będą to nabożeństwo, będą zapisane w mym Sercu i na zawsze w Nim pozostaną.
  • 12. Przyrzekam w nadmiarze miłosierdzia Serca mojego, że wszechmocna miłość moja udzieli tym wszystkim, którzy komunikować będą w pierwsze piątki przez dziewięć miesięcy z rzędu, łaskę pokuty ostatecznej, że nie umrą w stanie niełaski mojej ani bez sakramentów i że Serce moje stanie się dla nich bezpieczną ucieczką w godzinę śmierci.

Możliwość spowiedzi jest podczas każdej Mszy Świętej oraz przy furcie klasztornej w godzinach
10:00 – 12:00
15:00 – 17:00

źródła : http://www.slowo.redemptor.pl/ https://www.sacerdos.pl/ http://www.cisna.przemyska.pl/

Komentarze zamknięte, ale trackbacks i пингбэков otwarte.