“Oto Ten przeznaczony jest na upadek… A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu” (Łk 2, 34a. 35).

Tymi słowami prorok Symeon, podczas ofiarowania Jezusa w świątyni, zapowiedział Maryi cierpienie. Maryja, jako najpokorniejsza i najwierniejsza Służebnica Pańska, miała szczególny udział w dziele zbawczym Chrystusa, wiodącym przez krzyż.

Matka Boża Bolesna, jedna z najważniejszych i jakże najbardziej ujmujących postaci okresu Wielkiego Postu. Podczas nabożeństw Drogi Krzyżowej i Gorzkich Żali,

Jej wizerunek będzie najbardziej widocznym spośród wszystkich. Naznaczony piętnem bólu i cierpienia. Maryja jako Matka Zbawiciela wiele wycierpiała. Widok umierającego Chrystusa wykuł w Jej sercu boleść trudną do opisania, dlatego dziś najbardziej jest ona dostrzegana, m.in. na kościelnych malowidłach i obrazach.

Przez wiele stuleci Kościół obchodził dwa święta dla uczczenia cierpień Najświętszej Maryi Panny: w piątek przed Niedzielą Palmową – Matki Bożej Bolesnej oraz 15 września – Siedmiu Boleści Maryi.

Pierwsze święto wprowadzono najpierw w Niemczech w roku 1423 w diecezji kolońskiej i nazywano je Współcierpienie Maryi dla zadośćuczynienia za gwałty, jakich dokonywali na kościołach katolickich husyci”.

Początkowo obchodzono je w piątek po trzeciej niedzieli wielkanocnej. W roku 1727 papież Benedykt XIII rozszerzył je na cały Kościół i przeniósł na piątek przed Niedzielą Palmową.

Drugie święto ma nieco inny charakter. Czci Maryję jako Matkę Bożą Bolesną i Królową Męczenników nie tyle w aspekcie chrystologicznym, co historycznym, przypominając ważniejsze etapy i sceny dramatu Maryi i Jej cierpień.

Od XIV w. często pojawiał się motyw siedmiu boleści Maryi. Są nimi:
1. Proroctwo Symeona (Łk 2, 34-35)
2. Ucieczka do Egiptu (Mt 2, 13-14)
3. Zgubienie Jezusa (Łk 2, 43-45)
4. Spotkanie z Jezusem na Drodze Krzyżowej (Ewangelie o nim nie wspominają)
5. Ukrzyżowanie i śmierć Jezusa (Mt 27, 32-50; Mk 15, 20b-37; Łk 23, 26-46; J 19, 17-30)
6. Zdjęcie Jezusa z krzyża (Mk 15, 42-47; Łk 23, 50-54; J 19, 38-42)
7. Złożenie Jezusa do grobu (Mt 27, 57-61; Mk 15, 42-47; Łk 23, 50-54; J 19, 38-42)

Święto to jako pierwsi zaczęli wprowadzać serwici. Od roku 1667 zaczęło się ono rozszerzać na niektóre diecezje. Pius VII w roku 1814 rozszerzył je na cały Kościół, a dzień święta wyznaczył na trzecią niedzielę września. Papież św. Pius X ustalił je na 15 września. W Polsce oba święta rychło się przyjęły. Już stary mszał krakowski z 1484 r. zawiera Mszę De tribulatione Beatae Virginis oraz drugą: De quinque doloribus B. M. Virginis. Również mszały wrocławski z 1512 roku i poznański z 1555 zawierają te Msze.

Oba święta są paralelne do świąt Męki Pańskiej, są w pewnym stopniu ich odpowiednikiem. Pierwsze bowiem święto łączy się bezpośrednio z Wielkim Tygodniem, drugie zaś z uroczystością Podwyższenia Krzyża świętego. Ostatnia zmiana kalendarza kościelnego zniosła pierwsze święto, obchodzone przed Niedzielą Palmową.

Maryja świadkiem cierpień Syna.

Jest rzeczą niezaprzeczalną, że Maryja wiele wycierpiała jako Matka Zbawiciela. Nie wiemy, czy dokładnie wiedziała, co czeka Jej Syna. Niektórzy pisarze kościelni uważają to za rzecz oczywistą.

Ich zdaniem, skoro Maryja została obdarzona szczególniejszym światłem Ducha Świętego odnośnie do rozumienia ksiąg świętych, gdzie w wielu miejscach i nieraz bardzo szczegółowo jest zapowiedziana męka i śmierć Zbawiciela świata, to również wiedziała o przyszłych cierpieniach Syna.

Inni pisarze, powołując się na miejsca, gdzie kilka razy jest podkreślone, że Maryja nie rozumiała wszystkiego, co się działo, są przekonani, że Maryja nie była wtajemniczona we wszystkie szczegóły życia i śmierci Jej Syna.
Maryja nie była tylko biernym świadkiem cierpień Pana Jezusa, ale miała w nich najpełniejszy udział.

Jest nie do pomyślenia nawet na płaszczyźnie samej natury, aby matka nie doznawała cierpień na widok umierającego syna. Maryja cierpiała jak nikt na ziemi z ludzi. Zdawała sobie bowiem sprawę z tego, że Jej Syn jest Zbawicielem rodzaju ludzkiego.

Święty Antoni jako wzór czciciela Matki Bożej

Nasz patron, którego nabożeństwo jest po Mszach Świętych o godzinie 8:30 i 19:00 w każdy wtorek, O. Cecylian Niezgoda pisze, że to fenomen w życiu Kościoła. Na uwagę zasługuje cześć jaką Święty oddawał Najświętszej Pannie. Naśladował w tym względzie samego św. Franciszka, który również czcił Najświętszą Pannę, ułożył dla Niej akt poświęcenia się, zaczynający się od słów: “O Pani moja, Święta Maryjo, oddaje Ci się cały” i dał takie polecenie Braciom:

“Rozkazuję wszystkim braciom moim, którzy są teraz i będą w przyszłości, wielbić Matkę Boga zawsze i czcić Ją na wszystkich drogach, wszystkimi sposoby, jak tylko mogą i odnosić się do Niej z największą czcią i poddaniem” .

W tym duchu działając, św. Antoni głosił cześć Najświętszej Panny, a wśród swoich pism zostawił cztery kazania na święta Najświętszej Maryi Panny. Sławny cytat z Księgi Mądrości Syracha, który Kościół święty odnosi do Najświętszej Panny, wziął św. Antoni za podstawę swoich kazań. Cytat ten brzmi:

“Jako gwiazda zaranna między mgłami i jako pełny księżyc we dni swoje świeci. I jako słońce jaśniejące. Jako tęcza jaśniejąca miedzy jasnymi obłokami i jako kwiat róży we dni wiosny. I jako lilie, które rosną nad cieknącą wodą i jako kadzidło pachnące we dni letnie. Jako ogień błyskający się i kadzidło gorejące w ogniu. Jako naczynie ze złota mocne a całe, wszelkim drogim kamieniem ozdobione. Jako oliwa rodząca i cyprys wznoszący się wysoko” (por. Syr 51, 6-10).

Zdanie to św. Antoni dostosował bardzo wymownie do czterech uroczystości Najświętszej Panny, to jest: Narodzenia, Zwiastowania, Oczyszczenia i Wniebowzięcie.

Przytoczmy przynajmniej jedno zdanie z nauki św. Antoniego o Najświętszej Pannie:

“Ta nasza Estera była bardzo piękna podczas zwiastowania anielskiego, była niewymownie cudna podczas zstąpienia Ducha Świętego, była wdzięczna dla oczu wszystkich podczas poczęcia Syna Bożego. Kiedy poczęła Syna Bożego, twarz Jej jaśiała takim blaskiem, że nawet sam św. Józef nie śmiał spoglądać na Jej twarz”.

źródła: www.brewiarz.pl www.niedziela.pl

Komentarze zamknięte, ale trackbacks i пингбэков otwarte.